Dankbaar om het moederschap

Moederschap: mijn zoontje enkele dagen oud

Drie dagen mama en al duidelijk veel beter. En zie die voetjes, een stuitje herken je meteen.

Ik moest slikken toen ik een tweetal weken geleden een stralende Kate Middleton zag zwaaien met haar baby in de armen amper enkele uren na de bevalling. Een gelukzalige smile, een gestijlde hairdo en een gezonde blos op de wangen.  Klaar om dezelfde dag het ziekenhuis te verlaten.

In de nasleep hiervan verschenen op social media andere, realistischere foto’s van mama’s op hun kraambed om Kate en haar ogenschijnlijk perfecte bevalling wat te hekelen. #realmotherhood

En toch zag ik de mooiste beelden van vermoeide maar gelukkige mama’s met hun kersverse baby. Van persende mama’s en van pasgeborenen rustend op de borst van hun uitgeputte, verliefde mama. Het deed me echt wat, omdat ik van mijn eerste uren en week als moeder weinig herinner en er bewust weinig beelden werden genomen. Er is één foto van mij en Timon genomen net na de bevalling maar die hou ik voor mezelf.

Dit schrijvende en die foto indachtig,  heb ik het er nog altijd moeilijk mee. Momenteel is het trending om die roze wolk met baby te doorprikken met verhalen over postpartumdepressie, huilbaby’s, slaaptekort,… Ik begrijp dat, moeders zoeken steun bij elkaar. Ik mocht echter op geen enkele wolk gaan zitten want bij donderslag greep het leven me bij de keel.

Ik mocht mijn eerste nacht als mama niet doorbrengen op de materniteit. Keihard. Door een zwangerschapsvergiftiging en een hersenoverdruk tijdens mijn keizersnede. Mijn kritieke bevalling was bijzonder pijnlijk want ik voelde een constante, helse pijn in mijn hoofd. Dat er überhaupt geopereerd werd en dat ik mama zou worden, daar was ik totaal niet mee bezig. Ik was zo bang. Ik voel mij nog altijd schuldig en slecht omdat ik geen besef heb van de gevoelens die ik had toen ze mijn zoontje voor het eerst toonden en aan mijn borst legden. Die hersenoverdruk blokkeerde alle gevoel.

Gelukkig wees een scan onmiddellijk uit dat ik geen blijvende hersenschade zou  hebben. Maar ik moest ter observatie wel op intensieve zorgen blijven, weg van mijn zoontje. Daags nadien werd ik met hem herenigd op de materniteit waar ik nog 5 dagen zou verblijven in een donkere kamer met heel beperkt bezoek. Heel veel respect en liefde voor de goede en zo nodige zorgen die ik van alle vroedvrouwen kreeg op de materniteit van het Serruysziekenhuis in Oostende.

Thuis wachtte mij vervolgens nog 6 weken keiharde migraine. Dat met een baby die niet aan de borst wou drinken en een kolfmachine die bijna non-stop draaide… En toch onderging ik het allemaal en relativeerde ik alles. Het ging elke dag beter en ik kon alleen maar dankbaar zijn.  Misschien was ik meer zombie dan mama, maar ik was er nog en mijn zoontje bleek een kleintje maar wel kerngezond. (Er is niks mini meer aan nu, integendeel één van de grootste van zijn klas!) Het heeft tijd gekost om me te verzoenen bij het feit dat ik geen droombevalling heb gehad en dat ik die eerste weken met mijn baby niet in euforie kon beleven.

Mijn roze wolk werd al op de bevallingstafel doorprikt. Dat instant moedergevoel was er niet omdat ik er tijdens de bevalling niet echt bij was. Dat is stap per stap moeten groeien tot ik terug helemaal de oude was. Ondertussen is mijn zoontje 5 en ben ik een happy mama. Moeder zijn is prachtig en ik ben zo dankbaar dat ik het kan zijn voor mijn zoontje. Door mama te worden vielen bepaalde puzzelstukjes in elkaar en ben ik mijn eigen mama nog meer gaan waarderen en begrijpen.

Moederdag

I got it from my momma!

Die prille kwetsbaarheid heeft me doen beseffen hoe gelukkig ik mag zijn met ons drietjes. Het is goed afgelopen maar er bestaan ook gezinnetjes die gebroken naar huis moeten terugkeren.

Daarom heb ik zoveel bewondering voor het werk dat Boven De Wolken doet. Zij schieten te hulp wanneer het jammer genoeg slecht afloopt. Ze geven kersverse mama’s en papa’s een mooie herinnering aan hun overleden kindje. Iets tastbaars om voor de rest van hun leven te koesteren, ook bij elke moeder-of vaderdag.

Ik doe liever niet mee aan #honestmotherhood. Perfecte situaties zijn er hier allerminst, ik doe ook maar wat, maar ik heb de behoefte niet te moeten ventileren hoe zwaar het moederschap kan wegen. Omdat ik eerst heb moeten afzien voor ik kon genieten van het moederen. I’m keeping it real & all to myself. Behalve nu, die ene keer dat ik schrijf over die eerste uren als mama.

Omarm Moederdag. Laat je maar eens goed verwennen. Want je verdient het! Maar denk ook eens aan zij die hun mama moeten missen, de alleenstaande mama’s, de mama’s die het momenteel wat moeilijk hebben financieel of emotioneel, de sterrenmama’s en zij die al zo lang mama willen worden en het tevergeefs nog niet zijn…

Happy Mother’s day aan iedereen. ❤️

Bloemen Greetz Moederdag

GIVE-AWAY

 

+ WIE VERDIENT VOLGENS JOU EEN BLOEMETJE MET MOEDERDAG?  +

Bloemen Greetz Moederdag

Via GREETZ bloemenservice mag ik een  BLOEMENBON van 45 EURO weggeven. Ik leerde Greetz kennen al surfend toen ik een manier zocht om het Brusselse RAK-gezin die mij uit de nood hielp een verrassing te bezorgen. En sindsdien vind ik het een handig platform om bloemen met attenties te bestellen. Deze ruiker kwam in de vaas (met een bodempje water!) en met gepersonaliseerde kaart in een handige doos tot aan huis geleverd.

Wat moet je doen?
– Like mijn  Facebook -bericht met bovenstaande bloemenboeketfoto. (verschijnt/ verscheen op zaterdag 5  mei)
– Comment en tag wie bloemen verdient op Moederdag.

Ik maak de winnaar op dinsdag 8 mei bekend, zodat er tijd is om de bon te gebruiken voor Moederdag!
Deelnemen kan tot maandag 7 mei, 20H.

Mijn bevallingsverhaal

Pics / Text © Mom Runs the City

 

 

 

9 gedachtes over “Dankbaar om het moederschap

  1. karin zegt:

    But we survived 😉 Ik heb er alleen wat langer over gedaan om terug tot mijn positieven te komen. En ik heb mijn gedachten en frustraties er rond nadien gewoon van me afgelopen. 🙂

    Like

  2. Evelien zegt:

    Mooi geschreven! Het is zo moeilijk als die moedergevoelens er niet instant zijn door de omstandigheden. Bij mijn jongste dochtertje is dat ook moeten groeien en pas na een paar weken voelde ik, wat ik bij mijn oudste direct na de bevalling voelde: die instant verliefdheid op dat klein prutske. Ik vind dat je een zeer sterke en positieve vrouw bent! Fijne Moederdag gewenst! Liefs x

    Like

    • karin zegt:

      Jij ook, Evelien! Ik las je borstvoedingsverhaal, en net als jij bleef ik 3 maanden koppig volharden (en afkolven) om de must van borstvoeding te geven. Dat in combi met de revalidatie van mijn moeilijke bevalling, was zwaar en afmattend. Ik onderging het maar besef nu dat gezien mijn situatie flessenvoeding ook ok zou geweest zijn. Maar kijk, mijn zoontje is een sterk kereltje (en ik maak mij wijs dat het door die eerste maanden borstvoeding komt) 😉

      Liked by 1 persoon

  3. mespetitscâlins zegt:

    Mama zijn is het mooiste geschenk en mijn mooiste rol in het leven…maar nooit een roze wolk gekend. Arthur 5 weken te vroeg en meteen allerlei slangetjes en weggenomen…en dan bij Lilly kreeg ik een hersenvliesontsteking aan 30 weken zwangerschap…horror en de gevolgen draag ik nog altijd. Maar hé als je naar de kids kijkt is alles beter!!! Happy Mothersday!!!

    Like

    • karin zegt:

      Heftig! Gelukkig is het allemaal goed gekomen voor jou en je kinderen. Het zijn niet de verhalen waarmee we spontaan naar buiten komen, maar het lucht op om te weten dat we niet alleen zijn. ❤️En we gaan verder met het geluk dat de kinderen afstralen. Happy Mothersday too!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s