TO RUN PARIS * BIS

Pic by Paul Dufour

Vandaag heb ik beslist. Ik ga niet starten aanstaande zondag in Parijs. Hoopvol gebleven tot op het einde maar de snokken in mijn rechterknie en bil die ik gisteren nog voelde bij een kleine huppel, deden me beseffen dat het echt niet A-Okay wordt tegen zondag. Who am I kidding!

Gisterenmiddag stond terug een afspraak bij mijn osteopaat op de agenda. Hij vroeg me terloops wat ik nu ging doen komend weekend. Ik heb het me de ganse week echt afgevraagd: elke dag ging de pijn iets meer weg, ik bleef echt hoopvol.
Tot vanmorgen dus, …

Waar ligt het letsel eigenlijk dat zoveel roet in het eten lopen gooit?

In het bovenbeen komen drie pezen bij elkaar en lopen dan als een pees verder naar de aanhechting op het onderbeen. Dit is de pes anserius superficialis en bevindt zich aan de binnenvoorzijde van de knie.

pes-anserinus

De spieren waar de pezen vandaan komen zijn de bovenbeenspieren; de m. sartorius (kleermakersspier), m. gracilis (adductor)  en de m. semitendinosus (hamstring). Deze spieren zorgen er onder andere voor dat het been opgehoffen en naar buiten gedraaid kan worden.

Die aangetaste anserinus pees zorgt er voor dat heel mijn bovenbeen dus uitvalt. In het begin viel de pijn niet op. Ik voelde iets aan mijn lies, maar echt pijnlijk was het niet. Het ging net weg tijdens het lopen. Dat is het moment dat ik bij de huisarts zat. Ik ben toen blijven lopen met ontstekingsremmers. Geleidelijk aan ging zitten en rechtstaan steeds moeilijker, in de auto stappen werd een hel, remmen en gas geven ook. Mijn laatste loopje deed ik met een loopmama voor de #momSrunthecity rubriek. Toen werd lopen echt onaangenaam. Daags nadien kon ik niet meer stappen. Dat is bijna 2 weken geleden.

Hoe kwam ik nu tot die overbelasting?

Volgens mijn osteopaat is het een combinatie van

  • overbelasting door het trainen met een loopschoen met een TE LAGE DROP. Ik liep met een drop van 8mm maar blijkbaar is 12mm de minimum voor mij. (De drop van een schoen is het hoogteverschil van de tussenzool tussen de hiel en de voorvoet) Geloof me, tot enkele weken wist ik niet dat verschillen in drop dus een dergelijke impact kunnen hebben.
  • een GEBLOKKEERD BEKKEN. Hier heb ik altijd last van en daarom moet ik op tijd en stond naar mijn osteopaat.
  • een LOOPSCHEMA dat – nu blijkt – net iets te ambitieus was en teveel op een te korte tijd van mijn lichaam heeft gevraagd.

Hoe jammer ik het vind, meelopen zou ECHT NIET verstandig zijn. Er zijn er die zouden kiezen om het toch te doen met pijnstillers en op karakter. En even – een fractie maar – dacht ik, let’s do that! Yeah!
Maar ik verkies een jaar loopplezier boven 1 runner’s highlight op ‘doping’. Ik kan Parijs toch niet lopen op de manier zoals ik het wil. Gaan voor een bepaalde tijd en puur genieten, dat zit er totaal niet in. Neen, ik zou me gans de wedstrijd afvragen waarom ik het doe: mijn lichaam afbeulen voor een momentopname met reële kans op een letsel waar ik 3 tot 6 maanden zou moeten van herstellen, of erger nog een blijvende aantasting.

Afgelopen weken heb ik wel beseft hoe dierbaar mijn benen me wel zijn! Een beetje respect en pauze verdienen ze nu wel!

RUNNING INJURY

Het loopseizoen moet nog maar beginnen. Ik kijk al uit naar de Ten Miles in Antwerpen, The Great Breweries (halve) Marathon en de halve op de Great Bruges Marathon. Plus staan er al veel afspraakjes met nieuwe loopmama’s in mijn agenda. Dat is me veel meer waard dan Parijs. En waarom ik eigenlijk echt niet meedoe: ik mis het om mijn zoontje achterna te rennen als hij weer eens de deugniet uithangt, ik mis het om hem te dragen hoewel hij daar nu toch net iets te oud, te groot en te zwaar voor aan het worden is. Dat alles voor een lange tijd niet meer kunnen doen. Sorry, dat is het hem vooral niet waard!

paris-100

NOT A BIT FIT for de FITBIT Semi !

Dus, liefste lezer, supporter, deze madam vertrekt met 2 andere madammen zoals verwacht wel naar Parijs maar het weekendje krijgt een iets andere invulling. Wat nu ook weer niet zo erg is natuurlijk 😉

Tips, suggesties, must-do’s altijd welkom!

Non, je ne regrette rien!

7 gedachtes over “TO RUN PARIS * BIS

  1. Katrien (Marie Cadie) zegt:

    Ooohhh Karin, ik lees je blogpost met kippenvel én toch ook een beetje tranen in de ogen. Wat een moedige beslissing, al kan ik me voorstellen dat je hart ook een beetje bloedt.

    Herstel nu maar eerst. En al kijk ik heel erg uit naar onze loopdate, laat maar weten of dat lukt!

    Veel plezier in Parijs!

    Like

  2. Mrs Curly zegt:

    Jezus, dat klinkt echt wel als een serieuze blessure… Ik krijg al pijn als ik er nog maar aan denk :/
    Maar ik denk dat je inderdaad de meest verstandige keuze hebt gemaakt. Het is het inderdaad niet waard, al die miserie misschien achteraf voor een uur of twee je lijf afbeulen tijdens een wedstrijd.
    Luisteren naar je lijf is zo belangrijk, zeker als je loopt. Groot gelijk dat je dat ook doet!
    Veel beterschap!!!!
    En toch heel veel plezier in Parijs. De meest schone stad die er is 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s