Over SPIEKPIETJES, vogelstrontjes en lunchkes

Spiekpietjes Fort Napoleon

© Josefien De Bock

Afgelopen weekend vroeg loopmama Josefien of ik geen zin had om haar te vergezellen naar de expo Spiekpietje in Nood in het Fort Napoleon. Top natuurlijk, want als er daar iets georganiseerd wordt, zorgt dat altijd voor een extra portie magie. En zeker als het zich nog eens tot kinderen richt. 

Onze zonen schelen enkele maanden in leeftijd en tot nu toe kwam het nog niet tot een ontmoeting. Na het verplichte nummertje schuchterheid (dit duurde wellicht 1 minuut) langs beide kanten liepen ze net niet hand in hand de expositie binnen. Wat volgde waren 2 guitigaards op zoek naar onschuldig kattekwaad. Boys will be boys!

Spiekpietjes Fort Napoleon

We kregen een audiofoon om het nieuwe Spiekpietjesverhaal van jeugdauteur Thaïs Vanderheyden te ontdekken. Spiekpietjes zijn de kleine hulpjes van Sinterklaas die naar de huizen van kindjes vliegen om zich te verstoppen en alle informatie door te spelen aan de noteerpieten in Spanje. Terwijl wij aandachtig luisterden naar de mooie stem van Pieter Embrechts, spraken de levensgrote, kleurrijke tekeningen vooral tot Timon en Emils verbeelding. Een spiekpietje komt onderweg naar het hoge Noorden in problemen terecht maar gelukkig helpen een uil, een husky, kerstelfen en zelfs de Kerstman hem op zijn pad. Afleiding kwam er bij de knutselhoek waar ze aan de slag gingen met potlood en krijt.

Enthousiasme in het kwadraat toen we richting catacomben mochten om alle spiekpietjes te zoeken.

Spiekpietjes Fort Napoleon

Spiekpietjes Fort Napoleon

Spiekpietjes Fort Napoleon

Allemaal vinden, deden we niet. Ze zijn dan ook meesters in het verstoppen. Het Fort ontdekken was op zich al spannend genoeg. Zo’n burcht spreekt natuurlijk tot de verbeelding van kleine ridders als de onze. Na een kleine klim eindigden we op het dak met een adembenemend, 360° vergezicht over duinen, zee, haven en stad Oostende.

Spiekpietjes Fort Napoleon

Tussen alle speelmomenten door kregen Josefien en ik tijd om bij te praten. Eigenlijk kletsten we vooral over onze sloebers. Het leven met een driejarige in de fase van ontdekking en beginnende rebellie. Of hoe ze beiden mega geïnteresseerd in een pas gescheten vogelpoepje met hun vinger bleven prikken ondanks onze pogingen hen op foto te plakken.

Spiekpietjes Fort Napoleon

Het deed ons deugd te zien dat ze het zo goed konden vinden. Ik was vertederd door Emils warme gebaren naar mijn stoere Timon toe. Dat groot hart heeft hij van geen onbekende.

Je moet weten dat Josefien en ik elkaar nog geen jaar kennen. Het lopen bracht ons samen, het feit dat we bloggen en boymoms zijn zorgt voor een extra klik. Ik vind het vooral fijn om te zien dat een spontaan idee zoals #momSrunthecity kan leiden tot fijne, nieuwe vriendschappen. Onze volgende lunchdate is al gepland en daar kijk ik nu al echt naar uit!

Spiekpietjes Fort Napoleon

 

Een gedachte over “Over SPIEKPIETJES, vogelstrontjes en lunchkes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s