BEATS of LOVE

‘Oh my God, dit is doodeng!’ Het eerste wat ik dinsdagmorgen hoorde op StuBru in de auto onderweg naar de kleuterklas. Eva Daeleman in Zaventem, overstuur, in shock, … Maar waarom? Wat was er gebeurd? 

Toen de heftigheid en de onwaarschijnlijkheid van het gebeuren begon in te sijpelen, werd ik overmand door ONGELOOF, VERDRIET en BOOSHEID. Ik wilde de verschrikkelijke updates niet loslaten, wilde haarfijn weten wat er aan het gebeuren was.

En het werd alleen maar erger. Toen de nieuwsflash binnenkwam dat er ook een bom was ontploft in de Brusselse metro, volgde totale ONTREDDERING.

Ik kon niet geloven wat ik hoorde, zag en voelde. Ik vond onderstaand citaat. En besefte dat ik me niet mocht laten meeslepen door te sterke gevoelens of extreme gedachten.

a head full of fears

Ja, ik huil. Ja, ik vloek. Ja, ik heb verdriet. Ja, ik ben boos. Maar me laten overmannen door angst, neen.

Ik gun het ze niet. Ze willen ons gevoel van vrijheid afnemen, onze maatschappij door elkaar schudden, onze geliefden van ons wegrukken, ons vervullen met de diepste wraakgevoelens, onze dromen vernielen… Maar het besef dat wie overloopt van angst, niet meer droomt van een hoopvolle toekomst, beangstigt mij nog meer.

In a world filled with fear & despair, we must dare to DREAM…

De volgende morgen ontwaakt een natie. VERANDERD. Gebroken en verscheurd door verdriet. Ook ik voel me onwezenlijk, en probeer mezelf en mijn kijk op de wereld terug te vinden.

kuifje

Overal in België zoeken we TROOST bij elkaar. We hebben lief, we omarmen, we huilen, we knuffelen, we zoeken steun en tonen respect. De onmacht maakt plaats voor ingetogen SOLIDARITEIT. L’union fait la force.

Ook ik heb mijn vriend en mijn zoontje de afgelopen dagen meer GEKNUFFELD en GEZOEND, explicieter getoond dat ik ze graag zie. De beelden van de slachtoffers en gewonden, de verhalen van ooggetuigen gaan door merg en been. Het doet je beseffen hoe graag je iemand ziet, en je er niet mag aan denken hoe plots die uit je leven kan verdwijnen.

Nu zijn we bijna drie dagen verder, we hernemen de dagelijkse routine, gaan er weliswaar bewuster mee om en we proberen het gebeuren een plaats te geven (als dat überhaupt kan). Het is nog te vroeg om te bepalen wat we eruit geleerd hebben, of moeten leren. Ons land beweegt verder op de BEATS OF LOVE die we geven en vooral moeten blijven geven opdat de angst geen enkele DROOM kan overmeesteren! #loveistheanswer

… #brussel #belgium

A post shared by Evi Hanssen (@evihanssen) on

Deze video van Evi Hanssen is voor mij de nagel op de kop. Ik ben, we zijn en dat valt door niemand of niets kapot te krijgen.

X

Karin

© Video Studio Brussel: ‘Never Alone, Always together’ met Eva De Roo.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s